کد مطلب: 11102
تاریخ انتشار : 9 دى 1394 - 11:43
روايتى كوتاه از پيش زمينه ها و اتفاقات نهم دى 1388
وقتى صبر مردم تمام مى شود.../ نهم دى 88 چرا و چگونه رخ داد؟
يكشنبه ششم دى ماه 1388 ، همه جاى كشور غرق در عزاى حسينى بود. مردم مانند هرسال،با سوز و گدازى وصف ناشدنى در مراسم عزادارى سيدالشهدا(ع) در دهم محرم 1431 قمرىشركت كردند. اما.....

به گزارش نسل آگاه ، يكشنبه ششم دى ماه 1388 ، همه جاى كشور غرق در عزاى حسينى بود. مردم مانند هرسال،با سوز و گدازى وصف ناشدنى در مراسم عزادارى سيدالشهدا(ع) در دهم محرم 1431 قمرىشركت كردند. اما انگار دوباره پس از قر نها، كاروان سالار شهيدان در مسير زمان، اين بار درشهر تهران به سبزنشينان كاخ بن ىاميه برخورد كرد. هنگامى كه مردم از غم و اندوه روز عاشورا و پس از سوگوارى در خيابان ها و هيئ تها و موك بها به خان ههايشان برگشتند، اولين اخبار رسان هها آن چنان تن و بدنشان را از حيرت و غيرت دينى لرزاند كه همان شب، شام غريبان حسينى عطر و بويى ديگر يافت.
ما هها بود كه كشور پس از اعتراض دوكانديداى شكست خورده در انتخابات وادعاى آن ها و همراهانشان مبنى بر تقلبدر انتخابات، دچار آشوب و فتنه شده بود.از 23 خرداد 1388 يعنى يك روز پس ازانتخابات، هر از گاهى خيابا نهاى پايتختشاهد شلو غكارى عد هاى بودند كه يا اموالعمومى را تخريب م ىكردند، يا به مغاز ههاىمردم و بان كها حمله م ىكردند و يا عابرانىرا كه به نظرشان مذهبى مى آمدند موردضرب و شتم قرار م ىدادند. چه صحن ههاىدلخراشى كه در تمام اين مدت مشاهدهنشد. اما سرانجام عاشوراى سال 1431 و روزششم دىماه 1388 فرا رسيد. موكبها وهيئت هاى عزادارى تهران هم در مسيرهايىمشخص به خصوص مركز شهر مشغولعزادارى بودند، ايستگا ههاى صلواتى و تكي ههاهم در گوشه و كنار خيابان ها مثل هميشهحضور داشتند. همه مشغول سوگوارى بودند،تا آن كه جماعت آشوب گر به تدريخدوباره در گوش هاى از خيابان جمع م ىشوند،ليدرهايى كه از قبل توسط سرويسهاىجاسوسى غرب تعيين شد ه اند ناگهان دستور حمله را صادر مى كنند؛ جمعيتىكه برخى منابع خارجى از جمله سىانان، آن ها را در بيش از هزار نفر، بى بی ىسى هزاران نفر، يدعو تآهارنوت(روزنامه اسرائيلى) بالغ بر د هها هزار نفر و منابع داخلىبيش تر با عنوان هاى معدود تخمين زد ه اند. اين جمعيت مسلح به چماغ، چاقو و قمه و سنگ، ابتدا در گوش ههايى از خيابانانقلاب اسلامى تظاهرات مى كنند وشعارهاى ضدانقلابى سرمى دهند.اولين شعارهايى كه آن ها مى دهند مانند ما ههاى قبل، اصل ولايت فقيه، جمهورىاسلامى و اسلاميت نظام را هدف گرفته است، اما ناگهان با اشاره ليدرهاى بهايىمسلك، رويه تغيير مى كند و شعارِ »حسين حسين شعار توست/ خشونت افتخارتوست « سرآغازِ هجوم به شعائر مذهبى مى شود. گرچه پيش تر هم توهين هاىضداسلامى اين جماعت در روزهايى مانند روز قدس ديده شده بود، اما اين بارجماعت سبزپوش اموى به سراغ يكى از مقدس ترين نمادهاى تشيع رفته بودند.

شعارها از اين هم عبور كرد و به هتاكى و فحاشى عليه امام حسين(ع) كشيدهشد. مردم عزادار و هيئت ها سريع، عكس العمل نشان دادند و به مقابله پرداختند.

اين اتفاق مساوى بود با حمله چماقداران به مردم عزادار و سنگ پرانى آن ها بهسوگواران اباعبدالله الحسين و حتى چاقوكشى. زمانى كه اين اراذل و اوباش بخشى ازخيابان انقلاب را قبضه كردند، هرچه نماد و علامت حسينى بود به آتش كشيدند،تكيه ها، ايستگا ههاى صلواتى و بير قهاى سياه حسينى با نوشت ههاى مقدس روى آن ها، همه به آتش سپرده شدند. با اين اقدامِ شنيع، جماعت فتن هگر به وجدآمد و شروع به شادى و رقص و پايكوبى در روز عاشورا نمود. تصاويرى كه همان روز از تلويزيون از اين اتفاقات پخش شد، باعث شد شام غريبان آن سال، مردم پر ازبغض و غيرت انقلابى به فكر روز بعد باشند.

ادامه دارد.......