کد مطلب: 11104
تاریخ انتشار : 9 دى 1394 - 16:17
روايتى كوتاه از پيش زمينه ها و اتفاقات نهم دى 1388
وقتى صبر مردم تمام مى شود.../عكس العمل مردم چه بود؟
طبيعى بود كه سرويسهاى جاسوسى براى فرداى پس از عاشورا هم برنامه داشتند. به خصوص آن كه ميرحسين موسوى، كانديداى شكستخورده در انتخابات، آشوب گران روز عاشورا را مردمى مؤمن و خداجوخطاب كرد كه براى احقاق حقوق خويش اين اعمال را مرتكب شده اند.

به گزارش نسل آگاه ، طبيعى بود كه سرويسهاى جاسوسى براى فرداى پس از عاشورا هم برنامه داشتند. به خصوص آن كه ميرحسين موسوى، كانديداى شكستخورده در انتخابات، آشوب گران روز عاشورا را مردمى مؤمن و خداجوخطاب كرد كه براى احقاق حقوق خويش اين اعمال را مرتكب شده اند. اگر عكس العملى از مردم مشاهده نمى شد بى شك آن هاوارد فاز بعدى توطئه هاى خود مى شدند. زدودن اسلام و حذف انقلاب بزر گترين نقشه آن ها بود. اولين اتفاقى كه افتاد اعتراض مردم بود.مردم زنجان فرداى عاشورا از خانه ها بيرون آمدند، به زينبيه رفتند و يكصدا فرياد واحسينا و هيهات مناالذله سر دادند. آن ها خيلى صريح از تمامى عوامل فتنه اعلام برائت كردند. پخش تصاوير خيزش مردم تبريز در 8 دى نيز باعث شد تا عصر همان روز مردم شهرهاى تهران،اصفهان، مشهد، قزوين، اردبيل و بسيارى شهرهاى كوچك و بزرگ ديگر خودجوش وارد ميدان شوند و اعمال فتن هگران را محكوم كنند.

از صبح هفتم دى به بعد، هر لحظه اخبار خيزش مردم عليه فتنهسبزپوشان اموى منتشر مى شد. مردمى كه قاطعانه با شعارهاى اسلامى و انقلابى و براى دفاع از امام مظلومشان م ىآمدند تا مانع جولان دادن فتنه گران شوند. بعضى از شهرها مانند زنجان و تهران هر روز شاهدخيزش خودجوش مردمى بود تا آن كه هيئت هاى عزادارى و نهادهاى مردمى تصميم گرفتند همه كشور را تكان بدهند. آن ها در شهر خودجايى را معين كردند تا به خيابانها بريزند، قرار گذاشتند كه خودشان همه را خبر كنند، خبرها دهان به دهان چرخيد، از ابزارهاى اجتماعى كمك گرفتند، رسان هها و اينترنت هم حتى ابزار آن ها شدند تا همه با خبر شوند. پيرترها ياد 31 سال قبل افتاده بودند، زمانى كه دهان به دهان خبر تجمع و راهپيمايى را به هم مى دادند. روز نهم دىماه انبوه جمعيت در خيابا نها بودند، جمعيتى كه ديگر كسى نمى توانست در مورد آن ها عدد بدهد.

گرچه رسانه هاى هميشه مريضى مانند بى بى سى فارسى تلاش كردند حضور جمعيت را كتمان كنند، اما واقعاً جمعيت قابل شمارش نبود. نه تنها تهران كه تقريباً تمامى شهرهاى كشور شاهد حضور مردم بود. چيزى كه به جرأت مى توان در مورد آن اظهار نظر كرد، اين بودكه بدون كوچكترين تبليغات دولتى، براى اولين بار جداى از مراسممرسوم ملى و انقلابى همچون 22 بهمن، مردم به صورت سراسرى به ميدان آمدند. گزارش رسانه هاى آن روزها نشان داد تقريبا در تمامى مراكز شهرستانهاى كشور مردم به خيابانها آمدند و تجمع كردند و ازاسلام و انقلاب دفاع نمودند. همچنين در بسيارى از شهرهاى كوچكتر هم مردم در نهم دى ماه تجمع كردند. اين حضور قاطعانه مردمى، خط پايان اردوكشى خيابانى جنبش سبز اموى بود و بر آب شدنِ نقشه

شوم سرويس هايى كه سال ها براى آن نقشه كشيده بودند. غو لهاى جاسوسى چون سيا، موساد، ام آى سيكس و امثالهم در برابر اراده مردم ايران زانو زدند.

 

پایان